Slappies

Ben het ff kwijt…

Deze week gaat mijn blog over…… ehhhh…..ff denken hoor……wat was het nu toch ook alweer……wacht!…….ik heb het!…….nee, toch niet…….kan het mij niet zo goed herinneren…..of toch?…..nee, dat herinner ik mij verkeerd……

Ik ga even in debat met mijn vrouw en zoon, die fluisteren het mij wel in! Gelukkig beschik ik over een klankbord, je zal er maar alleen voor staan. Moet er niet aan denken. Denken, waaraan ook alweer?

O ja. Gisteren waren mijn liefste en ik exact 25 jaar geleden onze relatie begonnen. Wat breng ik dat toch weer romantisch hé, haha. Dan denk je toch terug aan die best spannende tijd hoor. Ik treed niet in detail, velen kennen de gevoelens die bij verliefdheid horen. Prachtig!

Inmiddels zijn we 25 jaar verder en hoe!

Twee prachtige jongens op de wereld gezet, ze zijn onze trots tot op het bot! Elke dag ben je met ze bezig, vanaf het tweede bevestigende streepje op de zwangerschapstests tot wie weet wanneer? Dat gaat nooit over, dat is een soort liefde die wel zó vast zit gebeiteld in een mens!

Ook gisteren. Mijn jongste mocht zijn net behaalde rijbewijs ophalen op het gemeentehuis, de loper lag uit voor hem! Ook weer zo’n bijzondere gebeurtenis waar je als ouder zo blij van kan zijn.

Gisterenmiddag opperde mijn vrouw of we een stukkie wilden gaan rijden, zoonlief achter het stuur en paps ernaast om alles uit te leggen, wij hebben een ingewikkelde auto met allerlei toeters en bellen.

Prachtig gezicht hoor, hij met een strak gezicht achter het stuur en ik, zonder enig commentaar dan ook, ernaast. Straks gaan we weer en zo krijgt hij wat routine. Zie je? Elke dag ben je met ze bezig! Een waar genoegen, ik zie ouderschap als een grote eer!

Vanmorgen. Ik lees een stukje op Facebook dat de vakbonden het wel kunnen schudden voor wat betreft een regeling om mensen die 45 jaar gewerkt hebben met pensioen te kunnen sturen. Tja, ik heb er inmiddels 47 jaar op zitten, de baantjes tijdens mijn schoolperiode niet meegerekend. Vooral het lichaam is er aan toe maar niet in de laatste plaats de geest ook, stoppen met werken en genieten van je welverdiende rust. Het zit er niet in en voorlopig ben ik dus nog wel ff bezig. En dat terwijl ik van een generatie ben die VUT-premies betaalde om maar zo vroeg mogelijk te kunnen stoppen met werken om de vergrijzing op de werkvloeren tegen te gaan. Helaas is deze regeling een veel te vroege dood gestorven. Volgens de berekeningen mag/moet ik nog door tot en met mijn 67ste, dus minimaal nog 4 volle jaren te gaan. Ik heb mijn gedachtegang er al op afgestemd hoor maar mocht het eerder kunnen? Graag! Vanavond de staatsloterij….

Ik sla de politiek over. Dat maakt me verdrietig en ik wil vrolijk blijven, alhoewel er veel te lachen valt maar dat is dan weer om te huilen…. Zucht.

De soapserie welke dreigt de langstlopende soapserie ooit te worden. Het vaccineren in Nederland…..

Onvoorstelbaar! Een land welke in staat is om binnen een week de wereldeconomie te redden door een dwarsliggend bootje vlot te trekken in het Suezkanaal,

we staan wereldwijd bekend om onze vooroplopende ontwikkelingen en deskundigheid op welk gebied dan ook. Echter zijn we ook een land dat in staat is om in zijn eigen bureaucratie te verzuipen, niet in staat om een logistiek plan tot ontwikkeling te brengen om binnen een paar maanden iedereen te hebben gevaccineerd.

Logistiek gezien een blunderende overheid van jewelste. Een goed logistiek plan valt of staat bij de zwakste schakel en je raadt al wie deze ‘eer’ te beurt valt.

Wie nog één keer roept dat we trots moeten zijn op dit kleine landje mag van mij in de hoek gaan staan, naast de gehele overheid die er al staat wegens falend beleid in deze kwestie, demissionair of niet!

Gedver, heb ik het toch nog over de politiek gehad, stom.

Nu ik het toch over de Corona heb, zit ik al langere tijd met een prangende vraag. Ik zie veel berichten gepubliceerd door de zogeheten Wappies. Wat nu als zo’n Wappie ondanks het ongeloof toch wordt besmet en flink ziek wordt (of erger) van dit griepje. Hoe zullen we ze dan noemen? Slappies?

Fijn weekend maar weer!

 

Geef een antwoord